หลังจากที่จบมัธยมมาได้เกือบครบปีการศึกษา เราแทบไม่ได้กลับไปพบหน้าพบตาเพื่อนหรือรุ่นน้องเลย
แต่วันนี้พอลองกลับไปเช็คข้อมูลโรงเรียนในปัจจุบัน ก็พบว่าโรงเรียนที่เราเคยอยู่นี้ กำลังจะหายไปแล้ว
 
ธรรมดาแล้วย่อมที่จะเศร้าใจ เมื่อสถานที่แห่งความทรงจำของใครหลายคนกำลังจะหายไป
แต่นั่นไม่ใช่ทั้งหมดแห่งความเสียใจ แต่มันคือการสูญเสียอนุสรณ์ความทรงจำครั้งใหญ่ของเรา...
 
โรงเรียนที่เราเคยอยู่
 
จะไม่ใช่โรงเรียนที่น่าอยู่อีกต่อไป..
 
 
 
 
ไม่ได้จะมากล่าวเรื่องเศร้าอะไรหรอกค่ะ
 
แค่วันนี้ได้สนทนากับรุ่นน้องที่อยู่วงดนตรีเดียวกันสมัยมัธยมต้น เลยทำให้หวนนึกถึงวันเก่าๆ ที่ผ่านทุกข์ผ่านสุขกันมา ปนภาพปนอะไรไปตามประสาเจ้าของบล็อคนี้เช่นเคยแหละนะ (ฮา)
 
ไม่ต้องสนใจบทสนทนาก็ได้นะ เพราะเป็นเหตุการณ์วันวานของเราเอง
สวัสดี ณ ล่วงหน้าค่ะ
 
 
 
 
 

ชายคนหนึ่ง.. พูดว่า:

ตอนนี้ ผมกำลัง คิดกับเพื่อนว่า เราน่าจะทำเทศกาลดนตรี แบบเมื่อก่อนนะ ขอแค่ปีละครั้งก็ยังดี (อิอิ)
เพราะ ถ้าเราไม่ทำแบบนี้  คนเล่นดนตรีที่นี่ คงตายและหายกันไปจนหมด - -a

เพราะผมไม่อยากจะให้หายไปพร้อมกับรุ่นผม  แบบวงโยฯนี่ถ้าหมด ผม เชด เจี๊ยบ วิน ไป

ก็ไม่รู้ว่าจะหาใครมาดูแลต่อ.. คงยากน่ะครับ

 [ i ]Rin わ ペンネーム です. พูดว่า:

อ่า.. นึกถึงตอนพวกเราๆนี้มาเข้าใหม่ๆนะ (ฮา)
ตลกดีแหะ..

ชายคนหนึ่ง.. พูดว่า:

อิอิ นั่นสิ

 [ i ]Rin わ ペンネーム です. พูดว่า:

เรานี่..อาจารย์เป็นคนชวน จากในชั่วโมงเรียนมั้งนะ

ชายคนหนึ่ง.. พูดว่า:

ช่ายยครับพี่ แบบผมนี่ตลกดีเหมือนกัน
กว่าจะมาเข้าวงได้นี่ เป็นเรื่องเป็นราวเหมือนกัน

 

 

 [ i ]Rin わ ペンネーム です. พูดว่า:

ไหนๆ ว่ามาซิ

ชายคนหนึ่ง.. พูดว่า: 

ครับก็คือ ผมนะเข้า วงโยฯ นี่ตั้งแต่ ม.1 เทอมแรกเลยนะพี่

สมัยนั้นมันจะเปิดเป็นชุมนุมนี่นะ แบบเป็นซุ้มๆ ให้ไปสมัคร ผมจำวันนั้นได้ดีเลย
เขาเปิดโต๊ะรับสมัครในโรงอาหาร แบบใครจะเข้าชุมนุมอะไรก็ไปต่อแถวเซ็นชื่อ

ตอนแรกครับ ผมก็เล็งไว้ล่ะ อยากเข้าชุมนุมดนตรี เพราะว่า ผมอ่ะชอบร้องเพลงมากๆเลย


 [ i ]Rin わ ペンネーム です. พูดว่า:

เอ๊อะ... จริงดินั่น (หัวเราะ) นึกว่าชอบเล่นซะอีก
ไม่รู้เลยว่าเราชอบร้องเพลง ๕๕

ชายคนหนึ่ง.. พูดว่า:

แล้วผมก็มาเจอโต๊ะหนึ่งครับ เขียนว่า "วงโยธวาทิต"
ผมก็ ยังไม่รู้นะพี่ว่า โยธวาทิต มันคืออะไร

ตอนนั้นน่ะ ผมจำได้ลางๆว่า เพื่อนเขาบอกมา "ถ้าชอบร้องเพลง ต้องไปสมัครที่ โยธวาทิต"

เพื่อนในห้องมันบอกมาเงี้ยครับพี่

 [ i ]Rin わ ペンネーム です. พูดว่า:

บร้ะ ๕๕๕๕๕๕ ต๊าย อิหนู

ชายคนหนึ่ง.. พูดว่า:

คือผมก็พึ่งย้ายมาใหม่ด้วยไง ที่เรียนใหม่ เพื่อนก็ใหม่ ไม่รู้จักใครมาก่อนเลย
แล้วเพื่อนในห้องตอนนั้น ก็ไปวิชาคอมพ์ ไม่ก็เกษตรกันหมด
มีแต่ผมนี่ล่ะ ที่เดินมาชุมนุมดนตรี

แล้วผมก็เดินมาเจอพอดีคับ

"โยธวาทิต"

แต่ตอนนั้น ผมก็สงสัยอยู่นะ..  ทำไมมันไม่มีคนต่อแถวเลย

[ i ]Rin わ ペンネーム です. พูดว่า:

อึ๋ย..

ชายคนหนึ่ง.. พูดว่า:

ซึ่งชุมนุมข้างๆครับ เป็นชุมนุมดนตรีไทยน่ะพี่
คนต่อแถวยาวมากกกกกกก

[ i ]Rin わ ペンネーム です. พูดว่า:

อ๊ะ.. ตอนนี้พี่อยู่ชุมนุมดนตรีไทยนี่นะ

พวกนั้นโดนล่อลวงมาทั้งนั้นแหละ จริงๆ ๕๕

ถ้าจริงๆที่พี่อยู่นี่ก็เพราะ ป้าฝากฝังมาให้อาจารย์ดูแลน่ะแหละ
ตอนนั้นก็ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าอยากจะทำอะไร.. ก็เลย.. ปล่อยเลยตามเลย อย่างน้อยก็มีที่ให้สิง (ตอนนั้นคิดอย่างนั้น)

ชายคนหนึ่ง.. พูดว่า:

อ๋อ พี่นี่ ที่อยู่ชุมนุมดนตรีไทย แต่เล่นไวโอลินปะนะ?
 
[ i ]Rin わ ペンネーム です. พูดว่า:

เออ นั่นแหละ... =__="


ชายคนหนึ่ง.. พูดว่า:

ต่อนะ ..ไอ้ผมก็ไม่กล้าเข้าไปสมัครเพราะอาย ข้างๆกันนี่ต่อแถว 20-30 คน
แต่โยธวาทิตนี่ไม่มี สักคน.. จะเดินเข้าไปคนเดียวมันก็ยังไงอยู่ใช่ไหมพี่ ผมก็เดินผ่านไปผ่านมาแถวๆ นั้น ประมาณ 3 - 4 รอบได้แน่ะ ก็คิดว่าจะเข้าดีไหมนี่

แล้วเหมือนโชคชะตา ครับพี่
ผมไปเจอกลุ่มของเชษฐ์ ซึ่งตอนนั้นไม่รู้จักกันเลยครับ

เชษฐ์เขาอยู่ห้องหนึ่ง ส่วนผมอยู่ห้องห้า

...มันก็เดินกับเพื่อนมัน 2 - 3 คน กำลังหาชุมนุมเหมือนกัน

[ i ]Rin わ ペンネーム です. พูดว่า:

Stop กด pause
...........................พล็อตมันชวนจิ้น

ชายคนหนึ่ง.. พูดว่า:

ในใจผมก็คิด.. ถ้าเราอยากจะเข้าคงต้องทำอะไรสักอย่างล่ะ

ผมก็เลย..... เดินเข้าไปหาเชษฐ์..... (โดยที่ผมไม่รู้จักมาก่อนนะพี่)
เดินเข้าไปถามว่า "นายได้ชุมนุมกันแล้วยัง?"
ดีนะที่มันยังไม่มีชุมนุมกันเลย ผมชวนเข้าโยธวาทิตซะเลย

นี่แหละพี่ และสรุปวันนี้ได้มา 5 คน จากจำนวนเต็ม 20 คน -_-"

ประมาณว่าผมนี่ อยู่ตั้งแต่ยุคแรกยันปัจจุบันของวงนี้เลยนะเนี่ย... 

[ i ]Rin わ ペンネーム です. พูดว่า:

นั่นสินะ ผ่านกันมาเยอะดีนะ (ฮา)

ส่วนพี่ที่มาเข้าวงนี้ เพราะอาจารย์ชวนในชั่วโมงใช่ม้า.. ตอนนั้นก็ดูเครื่องโน้นนี่ แปลกตาไปหมด
แต่ก็ดันมาสะดุดตาสะดุดใจกับคลาริเน็ตเข้า (เล่นไม่เป็นหรอก) เก๋ดีนะ เครื่องสีดำๆ

ฝนนี่เล่นเทนเนอร์นะ.. เครื่องใหญ่..
อีฟกับเนตรเป็นอัลโต แซ็กฯ เท่เชียว

พี่เองเข้ามาก็เก้ๆกังๆทำอะไรไม่ถูก
ก็มีเธอมาสอนโน่นนี่ให้ อาจารย์นี่.. ถ้าไม่รวมวงจะมาเจอกันเลยใช่ไหมเนี่ย (ฮา)


ตอนนั้นก็สนุกดีนะ ที่ได้เพลงใหม่ แล้วลองพยายามเล่นเองน่ะ แต่น่าเสียดายที่เป็นช่วงหลังๆ ที่สมาชิกวงฯลดลง

ชายคนหนึ่ง.. พูดว่า:

ครับ..ผมนะเห็นเพื่อนๆที่เข้ามาพร้อมกันเนี่ย ค่อยๆหายไปทีละคน โดยที่ผมก็ไม่รู้ว่าทำไมผมถึงอยู่ต่อ
แล้วผมจะอยู่ต่อไปทำไม.. ผมว่าเพื่อนๆที่ออกไปคง คิดแบบนี้แหละ.. ว่าจะอยู่ต่อไปทำไม

แต่ผมก็ยังหาคำตอบไม่ได้ รู้แค่ว่าต้องเล่นมันต่อไป แค่นั้นแหละพี่ (อิอิ)
 

[ i ]Rin わ ペンネーム です. พูดว่า:

พี่ก็เหมือนกันล่ะ .... เล่นไม่ได้เก่งเลยนะ เธอคงรู้ดีที่สุดน่ะแหละ (ฮา) ทั้งๆที่เพื่อนที่มาพร้อมกันก็หายกันไปหมดละ (ฝนเอย.. อีฟเอย.. เนตรเอย..) จะอยู่ต่อไปทำไมก็ไม่รู้

ต่อมาก็ตระหนักได้ว่า วิชาเรียนที่แบ่งตามสายนี้มันหนักหน่วงจริงๆนะ ก็เลยต้องเริ่มถอยห่าง T ^ T

ชอบมองหน้าคนในวงเวลาฝึกซ้อมนะ.. จริงจังกันเป็นเอกลักษณ์ดี (หัวเราะ)
อาจารย์ด้วย.. ถึงจะเข้มงวด แต่ก็ใจดี