-:- Ladies and Gentlemen Welcome To [ i ]Rin's World \(= ํw ํ=)/ -:-

บันทึก

วันศุกร์ที่ 12  มิถุนายน 2552
____________________________

ช่วงนี้หนูต้องทำรายงานเกี่ยวกัีบนิทานเก่าน่ะค่ะ
หนูกับปติญญาเลือกทำนิทานเรื่อง ดาวลูกไก่

ขออนุญาตเรียบเรียงตามที่ฟังคุณแม่เล่ามานะคะ ^^"

    กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้วมีตายายคู่หนึ่ง เลี้ยงไก่ไว้เพื่อกินไข่ แม่ไก่ที่แสนกตัญญู ออกไข่เป็นอาหารให้กับตายายทุกวัน ตายายก็เมตตารักและเอ็นดูแม่ไก่ เลี้ยงดูเธออย่างดี จนทั้งแม่ไก่ออกลูกเจี๊ยบมาเจ็ดตัว ตายายก็ยังคงรักและเอ็นดูแม่ไก่กับลูกๆเช่นเคย

   จนวันหนึ่งมีพระธุดงค์มาปักกลดไม่ไกลนัก  ด้วยความที่อยากจะทำบุญ ตากับยายจึงปรึกษากัน และได้ความว่าคงจะต้องตัดใจฆ่าแม่ไก่ เพื่อทำเป็นอาหารไปถวายแด่พระภิกษุ แม่ไก่ได้ยินดังนั้นก็เสียใจเป็นอย่างมาก เธอกกกอดลูก ร่ำไห้และสั่งลาบอกลูกทั้งเจ็ดว่า

   แม่ต้องเสียสละชีวิตเพื่อให้ตากับยายได้ทำบุญ ตากับยายมีบุญคุณแก่เรานัก ก็จงอย่าโกรธแค้นตากับยาย
   ลูกไก่ทั้ง7ตัวสะอื้นไห้ “พวกเราไม่อยากให้แม่ตาย”
   แม่ไก่พูดทั้งน้ำตานองแก้มว่า “แม่ก็ไม่อยากจากลูกๆไป แต่พวกลูกทุกตัวต้องเข้าใจ ว่าตากับยายดีกับเรามากเหลือเกิน เราจึงต้องทดแทนท่าน”
   แน่นอนว่าแม่ไก่เองก็รู้สึกเศร้ามากที่จะต้องจากลูกๆไป แต่เธอก็ทำอะไรไม่ได้ เพราะนี่เป็นทางเดียวที่เธอจะทดแทนพระคุณของตากับยายที่เลี้ยงเธอมา

   รุ่งขึ้นถึงคราวที่แม่ไก่ถูกยายเชือดนั้น ลูกไก่ทั้งเจ็ดเอาแต่ร้องไห้ราวกับว่าใจจะขาด ยายจุดไฟแล้วก็เอาแม่ไก่ใส่หม้อต้ม ด้วยความรักและอาวรถึงแม่ไก่เหล่าลูกไก่ทั้งเจ็ดก็ได้กระโดดเข้ากองไฟตามแม่ไป..

ด้วยอานิสงข์แห่งความกตัญญู จึงทำให้ลูกไก่ทั้งเจ็ดตัว ไปเกิดเป็นดวงดาว

 นิทานดาวลูกไก่
ดัดแปลงจากบทประพันธ์ของ สายน้ำสีเงิน

   กาลครั้งหนึ่ง เลยผ่าน เนิ่นนานแล้ว
สองตายาย เลี้ยงไก่แก้ว แววสดใส
เฝ้าเอ็นดู ทะนุถนอม ดั่งดวงใจ
จนทำให้ สำนึกได้ ในพระคุณ

   ครั้นต่อมา ออกเสร็จ ไข่เจ็ดฟอง
ตาเฝ้ามอง ฟูมฟัก รักเกื้อหนุน
เมื่อถึงคราว ปริแตก แรกอรุณ
ยายเกื้อกูล ลูกไก่เจ้า ทั้งเจ็ดตัว

   สองตายาย ยิ่งรัก เป็นหนักหนา
ดั่งแก้วตา ดวงใจ ให้ถ้วนทั่ว
เฝ้าดูแล แม่ไก่ และครอบครัว
เสมือนตัว ดุจลูกรัก สมัครใจ

   เจ้าไก่กล้า ก็ดูแล ลูกไก่แก้ว
ให้คลาดแคล้ว ป้องปัก รักษาให้
ลูกไก่รื่น ชื่นสุข ไร้ทุกข์ภัย
อันตราย ใดใด ไม่กล้ำกราย

   จนวันหนึ่ง พระธุดงค์ มาข้างหน้า
ปักกลด ณ. ชายป่า ใกล้อาศัย
สองยายตา พาจิต กุศลใจ
ขอเพียงใส่ บาตรพระ จะได้บุญ

   ทำอย่างไร ด้วยฟักแฟง ถั่วแตงร้าน
ไม่ทนทาน เหี่ยวเฉา เน่าสิ้นสูญ
ผลหมาก รากไม้ ไม่เกื้อกูล
อยากทำบุญ จริงแท้ แต่ยากไร้

   เหลือเพียงไก่ หากได้ ถวายพระ
กุศลจะ แรงกล้า อย่าสงสัย
แม้สุดหวง ห่วงรัก หักอาลัย
ยายร่ำไห้ ใจจำ ทำเช่นนั้น

    อันแม่ไก่ ได้ยิน สิ้นตาบอก
สุดช้ำชอก โอบลูกไว้ ใกล้อาสัญ
โอ้ ! แม่จ๋า อย่าร้องไห้ เรื่องใดกัน
โธ่ ! ลูกฉัน เจ้ายังเด็ก เล็กเหลือใจ

   ขอแทนคุณ ยายตา ในครานี้
เจ้าต้องมี จิตมั่น อย่าหวั่นไหว
กตัญญู กตเวที มีน้ำใจ
ถึงตัวตาย ได้ชื่ออยู่ คู่สากล

   จงสำนึก ตรึกตรอง ให้ถ่องแท้
สิ่งที่แม่ ทำไป ได้กุศล
แล้วโดดเข้า กองไฟ ในบัดดล
ทิ้งลูกตน เกลื่อนกลาด แทบขาดใจ

   แสนโศกศัลย์ มารดานี้ พลีชีวิต
พรหมลิขิต ปลิดปลง ไม่สงสัย
ขอแทนคุณ แม่ข้า และตายาย
จึงโดดเข้า กองไฟ ขอตายตาม

   อานิสงส์ ผลบุญ หนุนส่งให้
เจ็ดลูกไก่ ได้กำเนิดเทิดสยาม
“ดาวลูกไก่” เลื่องชื่อ ระบือนาม
ทั่วเขตคาม สถิตอยู่ คู่ฟ้าเอย.

________________________________________

( ดาวลูกไก่ จริงๆ คือกลุ่มดาว M45 มีรวมๆกันทั้งหมด
ประมาณห้าสิบกว่าดวง แต่ที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า มีอยู่เจ็ดดวง
ต่างชาติเรียก seven sisters มีตำนานคล้ายๆของไทย )

[Deviantion]

กลุ่มดาวโมเอะ!?