...การ์ตูนหัวหอมคุง(จบ)

posted on 26 Apr 2007 15:31 by buriburi in --StorY--

การ์ตูน หัวหอม ภาค 5 (ตอนจบ)

เมื่อมาถึงโรงเรียน หอมยังยีก็ได้เดินเขามา

ผมบอกหอมยังยีว่า ตอนนี้ผมมีวิธีที่จะบอกเลิกกับหอมน้องน้อยแล้ว ถ้าผิดแผนขึ้นมาอย่างมากผมอาจจะไม่ได้เรียนต่อที่นี่ อาจจะต้องย้ายโรงเรียน หอมยังยีจะยังคบกับผมอยู่หรือเปล่า

"ไม่เป็นไรหรอก ยังไงเราก็ยังชอบเธออยู่ดี ไม่ว่าเธอจะเป็นยังไงก็ตาม"

โอว....ขอบคุณ พระเจ้า เธอช่างมีจิตใจงดงามจริงๆ

แล้วผมกับหอมยังยีก็แยกย้ายกันไปเรียน

เมื่อเลิกเรียน นาทีระทึกขวัญก็มาถึง เมื่อหอมน้องน้อย มาดักรอผมที่หน้าประตูโรงเรียน

"สะ...สวัสดี" ผมทักเธอ

"รู้สึกว่าเดี๋ยวนี้เธอ จะสนิทกับคนอื่นเป็นพิเศษนะ" เธอตอบด้วยน้ำเสียงเย็นชา

"สนิทอะไร.... " ผมแกล้งเซ่อ เหมือนเดิม

"ก็ยัย หอมยังยี นั่นไงล่ะ คิดว่าชั้นโง่หรือไง "

"ถ้าเธอนอกใจชั้น เธอได้ลาออกจากโรงเรียนนี้แน่ๆ"

"ก็ลองดูสิ ถ้าเธอไม่ยอมเลิกกับเราดีๆ เราจะป่าวประกาศทั่วทั้งโรงเรียนว่า เธอเป็นผู้ชาย "

ได้ผลครับ ยัยหอมน้องน้อย อึ้งสุดๆ อิอิเข้าแผนๆ

"อืม....จะเป็นยังไงน้า ถ้าสาวสวยประจำโรงเรียน แท้จริงแล้วเป็นผู้ชาย จะต้องเป็นข่าวที่ดังมากๆเลยน้า....อืม.. อาจจะดังข้ามไปถึงโรงเรียนอื่นๆ อืม....หรืออาจจะมีรายการทีวีมาขอสัมภาษณ์ อืม....นี่เธออาจจะดังระดับประเทศเลยน้า..."

หุหุ เธอเงียบครับ ได้ผลจริงๆแผนนี้

"ถ้าเธอยอมจากไปแต่โดยดี ไม่ราวีกันอีก ต่างคนต่างแยกทางกันไป เราก็จะไม่บอกใครเรื่องนี้ "

หอมน้องน้อยไม่พูดอะไร ไม่เถียงซักคำ ดูเหมือนเธอจะอึ้งมากๆ

สักพักเธอก็เอามือล้วงเข้าไปในกระเป๋าเป้ของเธอ เหมือนหาอะไรบางอย่าง

"หอมคุงเรา มีอะไรจะให้เธอ... ช่วยรับไว้หน่อยสิ "

เธอทำตาอ้อนวอนใส่ผม ฮ่าๆ ในที่สุดผมก็สยบหล่อนได้ อิอิ สงสัยจะได้ค่าปิดปากแหงๆ

ผมยื่นมือไป

สิ่งที่ผมได้รับคือ รูป เอ๋?รูปอะไรหว่า ผมพลิกด้านหน้ารูปมาดู

!!!!!!!!!!

"ถ้าอยากจะฉีกทิ้งก็ตามสบายนะ "

" เพราะชั้นยังมีอีกเป็นอัลบั้ม "

พูดจบหอมน้องน้อยก็เดินจากไปโดยไม่หันมามองผมอีกเลย รูปที่เธอให้มา มันบอกผมให้รู้ด้วยสัญชาตญาณว่า ถ้าผมเลิกกับเธอ รูปๆพวกนี้จะถูกส่งไปทุกๆที่ ที่ผมจะนึกออก ทุกคนจะรู้ว่าผมโดน Y ทุกคนจะมองผมด้วยสายตายังไง

...อา......ตอนนี้ผมคิดอะไรไม่ออกเลย มันเหมือนวิญญาณหลุดออกจากร่างไปแล้ว ผมเดินออกจากโรงเรียนในสภาพไร้วิญญาณ

วันนี้ผมไม่ได้กลับบ้าน เพราะตอนนี้

เดินไปที่สวนสาธารณะ นั่งคิดอะไรคนเดียว

อา....ความรู้สึกของผู้พ่ายแพ้ มันเป็นเช่นนี้นี่เอง

นั่งคนเดียวอยู่นาน จนตะวันลับฟ้าตอนไหน ผมก็ไม่รู้

"เฮ้อออ~~~~ "

"เฮ้อออ~~~~ "

ถอนหายใจด้วยความเซ็ง ซ้ำแล้วซ้ำเล่า นี่ผมไม่มีทางที่จะหลุดจากขุมนรกนี่ได้หรือยังไง ผมจะต้องโดน หอมน้องน้อย ไปตลอดเลยใช่ไหม

.....

......" โอ๊ยยยยย!!! เครียดว้อยยยยยยยยยยยยย "

มันอะไรกันนักกันหนาวะ ชีวิตนี้ ทำไมตูต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ด้วย อยากใช้ชีวิตสบายๆ แบบคนอื่นมั่งว้อย ตอนนี้ผมเครียดมากๆๆ ไม่ไหวแล้ว ไปกินเหล้าดีกว่า..

ว่าแล้วผมก็ลากตัวเองมายังสถานบันเทิงชื่อดังในแถบนี้ Onion Pub

อืม...ไม่ได้มาเที่ยวนานเหมือนกันนะเนี่ย ช่างมันเถอะ วันนี้ขอ ซักวันก็แล้วกัน ตอนนี้ไม่อยากคิดอะไร

ผมเลือกที่นั่งที่อยู่ริมสุด ต้องการที่จะนั่งฟังเพลงเงียบๆ นั่งดื่มไปคนเดียว เรื่อยเปื่อย

เมื่อดื่มไปได้สักพัก ผมก็เพิ่งรู้สึกตัวว่า ทำไมเสียงนักร้องมันคุ้นๆ จังหว่า

พอเงยหน้ามองเวที แล้วเห็น เท่านั้นแหละ

ผมก็เผลอตะโกนออกมา "เฮ้ย! ไอ้หอมเป็นหยั่ม"

คนอื่นคงไม่ได้ยินที่ผมตะโกน เพราะเสียงในผับ ตอนนี้มันดัง แต่ ไอ้หอมเป็นหยั่ม มันดันได้ยิน มันหันมามองที่ผม ท่าทางมันจะ มันเลยร้องผิดคีย์ เสียงเพี้ยนไปหมด

ทำให้คนดูไม่พอใจ ต่างก็พากัน

หอมเป็นหยั่ม รีบขอโทษแล้วลงจากเวที นักร้องคนอื่น รีบขึ้นมาร้องบนเวทีแทนมัน แล้วเรื่องวุ่นวายเมื่อสักครู่ก็ผ่านพ้นไป

ผมนั่ง อยู่สักพัก ที่โต๊ะ ไอ้หอมเป็นหยั่ม เพื่อนผม ในชุดธรรมดาก็เดินเข้ามาทัก

"เฮ้ย! เอ็งมาได้ไงวะ หอมคุง ข้าตกใจหมด" ผมไม่ได้ตอบคำถามมัน แต่ผมถามมันกลับแทน

"กรูต่างหากที่ตกใจ เมิงอ่ะมาร้องเพลงที่นี่ได้ไงวะ "

"ก็งานพิเศษโว้ย หาตังเที่ยว ที่บ้านให้ไม่พอใช้นี่หว่า ว่าแต่เอ็งเถอะ นึกยังไงมานั่งแดกเหล้าคนเดียววะ"

"ก็เครียดๆว่ะ อยากเลิกกับยัยหอมน้องน้อยจะตายห่าแล้วเนี่ย"

"อะ...อ้าว ทำไมล่ะวะ แฟนเอ็งออกจะสวย ทะเลาะอะไรกันมาวะ"

ผมนึกในใจว่าจะบอกมันดีหรือเปล่า เรื่องหอมน้องน้อยเป็นผู้ชาย แต่คิดไปคิดมา ไม่บอกดีกว่า ผมไม่อยากให้มันได้เห็นรูป

" กะ...ก็ไม่มีอะไรหรอก เพียงแต่กรูไม่ได้รักหอมน้องน้อยเลยว่ะ "

ผมไม่รู้จะตอบอะไรดี เลยได้แต่ตอบปัดๆไป

" ไหงเป็นงั้นวะ แฟนเอ็งออกจะสวยขนาดนั้น แล้วตกลงเอ็งรักใครวะ"

"หอมยังยี... " ผมพูดแค่ชื่อคิดว่ามันคงเข้าใจ หอมเป็นหยั่ม พยักหน้าให้ผม มันเอามือมาแตะไหล่ผม

'' ทำอย่างที่ใจเอ็งต้องการเถอะ "

ว่าแล้วมันก็ขอตัวไปขึ้นเวทีร้องเพลงต่อ ผมนั่งดื่มอยู่คนเดียวไปเงียบๆ อืม...อย่างน้อยการดื่มเหล้ามันก็ช่วยให้ผมผ่อนคลายจากความเครียดได้บ้าง

เมื่อกลับมาถึงบ้าน ผมถึงรู้ตัวว่าตัวเองดื่มหนักไปเหมือนกัน ผมตื่นมา 2 รอบ ก่อนจะหลับเป็นตาย

...
..
.
ตื่นเช้ามาด้วยอาการ วันนี้ผมไปโรงเรียนสาย ไม่ทันได้เรียนคาบเช้า ไปถึงก็พักเที่ยงพอดี หอมน้องน้อย ก็เดินมาทักผมจากด้านหลัง

" หอมคุง...." ผมสะดุ้งตกใจ (ทำไมตูต้องมาเจอยัยนี่เร็วขนาดนี้เนี่ย )

"ชั้นคิดดีแล้วล่ะ.....เราเลิกกันแหละดีแล้ว ต่อไปนี้ชั้นจะไม่ราวี และไม่ยุ่งกับเธออีก รวมทั้งจะไม่เอาความลับระหว่างเราไปบอกใครด้วย "

"อะ.....อ้าว เอ๋...เอ่อ ทำไมล่ะ" ผมไม่รู้ว่ายัยนี่มันจะมาไม้ไหน

"ช่างชั้นเถอะน่า ก็ในเมื่อเธออยากเลิกอยู่แล้วไม่ใช่หรอ เอาเป็นว่า จากนี้ไปเราเลิกกันแล้ว ไม่ต้องมายุ่งกันอีกก็แล้วกัน พอใจเธอแล้วใช่ไหม งั้นลาก่อนนะ "

พูดเสร็จ หอมน้องน้อยก็เดินจากไป ได้แต่ทิ้งผมให้

ระหว่างที่นั่งเรียนคาบบ่าย ใจผมไม่ค่อยอยู่กับเนื้อกับตัวเท่าไหร่ ผมนั่งคิดแล้วคิดอีก
ว่าทำไม หอมน้องน้อย ถึงเลิกสนใจผมกระทันหันขนาดนี้ เธอมี อะไรอีกหรือเปล่า

เมื่อเลิกเรียนในขณะที่ผมเดิน ออกมาจากห้องเรียน หอมยังยีก็เดินเข้ามาทัก

ผมเล่าเรื่องหอมน้องน้อยให้เธอฟัง ซึ่งหอมยังยี ก็งงเช่นกันว่า ทำไมอยู่ๆ หอมน้องน้อยถึงเปลี่ยนใจไปได้

ตอนนี้พวกเรา ทั้ง 2 คนต่างก็ กันทั้งคู่

และแล้วเมื่อเรา 2 คนเดินผ่านสนามฟุตบอลเท่านั้นแหละ

ผมก็ได้เห็น หอมเป็นหยั่มเดินคู่กันมากับ.............................หอมน้องน้อย ?

เมื่อมันมองเห็นผมเดินมากับหอมยังยี มันก็ แล้วก็เดินมาหาผมต่อ (แต่หอมน้องน้อยไม่เดินมาด้วย)

"เฮ้ย....เอ่อ... ว่าไงวะพวก" น้ำเสียงมันเกร็งๆเล็กน้อย

"อยะ...อย่ามองอย่างนั้นดิ ก็เมื่อวานเอ็งบอกข้าเองว่าไม่สนหอมน้องน้อยแล้ว ข้าเลยจีบต่อไง "

"ไม่ได้กะจะแย่งแฟนเพื่อนนะเฟ้ย ..ก็เห็นเอ็งไม่สนแล้วนี่หว่า " มันพูดไม่หยุด ในขณะที่ผมเริ่ม น้ำตาซึมๆ

"อ้าว? ร้องไห้ทำไมวะ ข้าขอโทษ ไม่นึกว่าเอ็งจะยังรักอยู่นี่หว่า แต่เมื่อเช้า หอมน้องน้อยก็ตอบรับรักข้าแล้วนะเฟ้ย แถมบอกว่าเลิกกับเอ็งแล้วด้วย "

และแล้วผมก็

เปล่า! ผมไม่ได้ร้องไห้ เพราะความเสียใจ หากแต่เป็น น้ำตาแห่งความปลื้มปิติ ต่างหากเล่า

ผมเอื้อมมือไปแตะไหล่ หอมเป็นหยั่ม ทั้งน้ำตา

"กรูไม่ได้เสียใจ กรูขอบใจเมิงมาก.....กรูขอให้เมิงโชคดี "

"ต้องยังงี้สิวะเพื่อน "

"งั้น ข้าไปก่อนนะ ไม่อยากให้หอมน้องน้อยยืนรอนาน "

"เดี๋ยว! กรูฝากอะไรเมิงอีกอย่างดิ"

"ว่ามาเลยเพื่อน"

"เมิงเอาแบงค์ 20 ใบนี้ไปคืนหอมน้องน้อยให้หน่อยสิ "

หอมเป็นหยั่มรับเงินด้วยสีหน้า ก่อนจะเดินกลับไปหา หอมน้องน้อย ผมเห็นหอมน้องน้อย ชะโงกหน้ามามองผมแวบหนึ่งก่อนจะ โบกมือ ผมจึงโบกมือ ตอบกลับเธอ

......เมื่อทั้ง 2 คนเดินจากไป ผมกับหอมยังยี หันมามองหน้ากัน เราต่างก็ยิ้มให้กัน แล้วเรา 2 คนก็...

....ถ้าตอนนี้เรา 2 คนมีหมอนอยู่ ผมอยากจะควักออกมาปา จริงๆ

......ผมต้องขอขอบคุณ พวกคุณที่ติดตามฟังเรื่องราว ของผมมากๆ ทั้งเรื่องมันมีแต่ความซวยของผม ไหนๆเรื่องมันก็จะจบแล้ว ผมขอเล่าต่ออีกหน่อยละกันว่าผม สวีทกับหอมยังยีขนาดไหน

หลังจากวันนั้น ผมกับหอมยังยีเรา กันมากๆ

เวลากินข้าวเราก็จะนั่งกินด้วยกัน กลับบ้านเราก็เดินกลับพร้อมกัน ไม่ว่าจะทำอะไร เรามักจะไปด้วยกันเสมอ

วันงานกีฬาสี เมื่อผมแข่ง

หอมยังยีก็จะพาเพื่อนมา

เวลาหอมยังยีแข่ง ผมก็ไปเป็นกรรมการให้(แอบโกงคะแนนด้วยล่ะ อิอิ)

บางทีวันหยุดเรา 2 คน ก็ไปล่าแครอทมากินกันกัน

ทุกวันนี้ผมนั่งเรียนอย่างมีความสุข ผมคิดว่า หอมยังยีก็รู้สึกแบบเดียวกับผมเช่นกัน ...

และแล้วเรื่องราวก็จบลงด้วยดี พวกเรา 2 คน ต้องขอขอบคุณ คุณผู้อ่านมากๆ ที่ติดตามเรื่องราวของพวกเรา

ก่อนจากกันผมขอฝากบทเพลงหนึ่ง ให้ได้ฟังกัน
เป็นเพลงที่ผมได้ร้องให้หอมยังยีฟัง ในวันที่ผมขอเธอแต่งงาน

Give me one kiss
May be one smile
Only one touch
And that's enough

I see the sunrise
It shines from your eyes
That's where thr truth lies
This must be love

So hold me tight
What are these little thing I feel tonight?
Tell me now
I close my eyes
And I can see the love you keep inside
These little things you bring to me it's love

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

special episode

หุหุ หลายๆคนอาจจะยังค้างใจใช่หรือเปล่า ว่าสรุปแล้ว หอมเป็นหยั่ม ตอนนี้เป็นยังไงหว่า อืม.... ข่าวล่าสุดที่ผมได้ยินมา เห็นว่า เลิกกันกับ หอมน้องน้อยแล้ว หลังจากคบกันได้ 2 เดือน ซึ่งคุณครู หอมต้องสร้อย มากๆ ถึงขนาดทำประกาศจับ เลยทีเดียว

ส่วนตอนนี้หอมเป็นหยั่ม หนีไปกบดานที่ไหนนั้น ผมก็ไม่ทราบเหมือนกันครับ เอาเป็นว่าถ้าคุณเห็นมันที่ไหน ฝากบอกมันด้วยว่า ผมคิดถึงมัน ให้มันแวะมาหาผมบ้าง

ส่วนหอมน้องน้อย เห็นว่าหลังจากเรียนจบแล้ว ก็หายไปเลย มีข่าวลือเหมือนกันว่า ไปเต้นอาโกโก้ ย้ำว่าข่าวลือนะครับ ไม่ค่อยชัวเท่าไหร่

ส่วนกระผมตอนนี้เรอะ หุหุ ทำไร่ค้าบบบบ

หลังจากแต่งงานกับหอมยังยีแล้ว ผมก็มาอยู่ไร่หัวหอม มรดกของต้นตระกูลผมนั่นเองครับ ใช้ชีวิตที่เรียบง่ายๆครับ โดยมีหอมยังยีคอยช่วยงานบ้าน ครับผม

ตอนนี้เรา 2 คนเริ่มสร้างเนื้อสร้างตัว มีเงินเก็บกันแล้วครับ

ตอนนี้ก็ยังไม่ได้วางแผนเลยเหมือนกัน ว่าจะเอาเงินเก็บไปทำอะไรดี ....

หา! ถามว่าอะไรนะครับ ? ทำไมเรา 2 คนยังไม่มีลูกงั้นหรือ ?

อืม....ตอบยากแฮะ ใจจริงๆ ลึกๆมันก็อยากมีอ่ะนะ.. แต่ว่า...

เอ่อ...อะไรนะครับ ทำไมแต่งงานกันตั้งนานแล้ว หอมยังยี ยังไม่ท้องซักทีหรอ ?

อืม.....ตอบไงดีหว่า เอางี้แล้วกัน ผมจะบอกความลับอย่างนึงให้ฟัง แต่คุณห้ามไปบอกใครเลยนะ ย้ำว่าห้ามเลยนะ !!!

คือ...เอ่อ.. คือว่า อ่า....

หลังจากแต่งงานกัน ผมถึงได้รู้... ว่า หอมยังยี เป็นผู้ชายครับ !!!!

แต่ผมรับได้แล้วน่ะ อาจจะเพราะความรัก + กับผมไม่เจ็บก้นแล้ว

....
..
.